"Κάποτε ο 莊子 * ονειρεύτηκε ότι ήταν μια πεταλούδα, μια πεταλούδα που φτερούγιζε και κυμάτιζε τριγύρω, ευτυχισμένη με τον εαυτό της και κάνοντας όπως επιθυμούσε. Δεν ήξερε ότι ήταν ο 莊子. Ξαφνικά ξύπνησε και, να, ήταν σίγουρα και αδιάψευστα ο 莊子. Αλλά δεν ήξερε αν ήταν ο 莊子 που είχε ονειρευτεί ότι ήταν πεταλούδα, ή μια πεταλούδα που ονειρευόταν ότι ήταν ο 莊子. "
[Και αν αυτή η ζωή είναι μόνο ένα όνειρο σαν όλα τα άλλα; Ξυπνάμε το πρωί και ξέρουμε ότι αυτό που ζήσαμε ήταν ένα απλό νυχτερινό όνειρο, αλλά πώς θα είναι το τελευταίο ξύπνημα; Ας σταματήσουμε να τα αναλύουμε όλα και απλά να ονειρευτούμε... Γιατί δεν ξέρω αν είμαι εγώ που ονειρεύομαι πως είμαι μια πεταλούδα, ή μια πεταλούδα που ονειρεύεται πως είμαι εγώ.]
莊子 (Τσουάνγκ Τζου) [369 π.Χ.-286 π.Χ.] Κινέζος φιλόσοφος του 4ου αιώνα π.Χ., από τους μεγαλύτερους στοχαστές της κινεζικής φιλοσοφίας και κυρίαρχος στην τρίτη φάση του φιλοσοφικού ταοϊσμού, με επιρροές από τις δυο προηγούμενες φάσεις του ταοϊσμού και τον Κινεζικό Βουδισμό.
21 σχόλια:
πολλές φορές το έχω σκεφτεί αυτό, ειδικά σε άσχημες φάσεις της ζωής μου: "ίσως είναι όλα ένα όνειρο, ίσως ξυπνήσω αύριο και είμαι ακόμα 12 ετών or something"...
Είναι μια προσέγγιση στο μυστήριο που κρύβει η ζωή, μια απόπειρα ερμηνείας αυτού του φαινομένου. Η προσπάθεια να ξεχάσουμε τα λάθη. Οι δυαντότητες που έχει ο άνθρωπος να χαράξει το δικό του δρόμο. Η αβεβαιότητα της ύπαρξης. Ο φόβος της μεταθανάτιας πορείας.
[Σόρι, με επηρέασε ο "Απόκοπος" του Μπεργαδή που μελετήσαμε πρωινιάτικα στη Λογοτεχνία και το έριξα στο ταοϊσμό.]
φυσικά και είναι όλα αυτά. όλοι αμφισβητούμε την ύπαρξή μας, τρέμουμε το τι θα γίνει μετά το θάνατο και νιώθουμε ότι δε θα κάνουμε ποτέ αυτό που θέλουμε...
Xreiasthke na to 3anadiavasw gia na ta katalavw! Mallon to polu internet me eka4e sto mualo! (oxi mallon,sigoura)
Filosofos 8a gineis??
:P
"ίσως είναι όλα ένα όνειρο, ίσως ξυπνήσω αύριο και είμαι ακόμα 12 ετών or something"
Μόνο για μένα είναι εφιάλτης αυτό, και μάλιστα από τους λίγους;
@ ΑΕ
Αυτό ακριβώς είναι το νόημα του 2ου κεφαλαίου του Τσουανγκ Τζου. Πιστεύοντας ότι είμαστε άνθρωποι, δεν προσπαθούμε ποτέ να πετάξουμε...
@ George
Γιατί εγώ που μιλάω για τον Ταοϊσμό καμένη δεν είμαι;
Φιλόσοφος; Απαπα, φιλολογία σπουδάζω! Απλά είμαι τόσο έξυπνη (;) που επεκτεινόμαι σε πολλούς κλάδους...
@ chien andalou
(τι τέλειο νικ, άσχετο)
Τα 12 ήταν καλή ηλικία, τα πράγματα ήταν λιγότερο μπερδεμένα τότε (αν και η μετάβαση από παιδί σε έφηβο είναι απαίσια).
Αλλά η Α.Ε. θα πρέπει να σου απαντήσει...
Παλαιότερα είχα ασχοληθεί λιγάκι με την Κινέζικη φιλοσοφία και είναι πολύ ωραια όπως όλες οι φιλοσοφίες.
@ ΙωάννηΚ
Είναι πολύ ενδιαφέρουσα και αποδεικνύει ότι δεν ήταν μόνο οι Ελληνες που ανέπτυξαν πνευματική δραστηριότητα τα αρχαία χρόνια. (Άρα, δεν κρέμονταν όλοι οι υπόλοιποι από τα δέντρα!)
δεν ξερω..μ αρεσε ομως αυτο που ποσταρες
:) Χαίρομαι γι'αυτό, αν και το credit πάει στον Τσουάνγκ Τζου...
Προτείνω περεταίρω ανάγνωση:
http://themindi.blogspot.com/2007/02/chapter-21.html
Μη σε τρομάζει το μέγεθος, το 2ο μισό είναι σχολιασμός (από το Reflections κ κάτω). Θα μου πεις, κ πάλι μεγάλο είναι αλλά σίγουρα αξίζει τον κόπο!
Την καλημέρα κ τα σέβη μου.
Το διάβασα όλο το κεφάλαιο και πραγματικά με εντυπωσίασε (και ο Μπόρχες και η ανάλυση).
Με την πρώτη ευκαιρία, θα διαβάσω και το βιβλίο...
Ευχαριστώ πολύ!
chien andalou, και εγώ το νιώθω αυτό και το σκέφτομαι. ήταν τόσο καλά όσο ήμουν 12...
λένα, ποιος είναι ο τίτλος του βιβλίου του τσουάνγκ τζου; θέλω να το αγοράσω, οι ιδέες του μου κίνησαν το ενδιαφέρον.
Βασικά είναι κείμενα που έχουν εκδοθεί σε βιβλίο με το όνομα του. Στα αγγλικά γράφεται Zhuangzi. Αν το βάλεις στο amazon, θα σου βγάλει πολλές εκδόσεις (στα αγγλικά). Αλλά το κείμενο (πάλι στα αγγλικά) το έχει και εδώ.
λένα, ευχαριστώ, θα το διαβάσω! ;)
ουαου, δεν το ήξερα αυτό το site που μου έβαλες, πρέπει να είναι τέλειο! :Ο
Μια και αναφερθήκαμε στη χαμένη παιδική ηλικία, και δεν μπορώ να αφήσω σχόλιο στο σχετικό ποστ, να πω εδώ ότι ελπίζω να πέρασες όμορφα το βράδυ των γενεθλίων σου. Έχεις κι εσύ την απέχθεια του κοινού μας ήρωα για τα γενέθλια; :) (Εγώ πάλι δεν την έχω πλέον. Ίσως επειδή δεν θεωρώ ότι τα δώδεκα ήταν ωραία ηλικία...)
ΥΓ 1: Μα δεν είναι απίστευτο που βάλαμε κι οι δύο ποστ με τον ίδιο (σχεδόν) τίτλο την ίδια μέρα (18/11); :))
ΥΓ 2: Μερσί για το κοπλιμάν. Η αλήθεια είναι ότι παιδεύτηκα πάρα πολύ για να βρω κάτι που να πληροί μια ντουζίνα προϋποθέσεις (να μου αρέσει, να με εκφράζει λιγάκι, να μπορεί να αποτελέσει μια περσόνα κλπ. κλπ. κλπ.) και τελικά έβαλα αυτό για να ξεμπερδεύω. Το αστείο είναι ότι πριν από καιρό, σε εντελώς ανύποπτο χρόνο, είχα σκεφτεί ένα νικ που μου είχε φάνει σούπερ για μπλογκ (άσχετα αν τότε μου φαινόταν αδιανόητο να αρχίσω μπλογκ), αλλά όταν το χρειάστηκα το νικ το είχα πια ξεχάσει. Παίζει όμως να ήταν το chien andalou... (κατηραμένο Αλτσχάιμερ!)
ΥΓ 3: Συγγνώμη για το off-topic και το σεντόνι...
- Η απέχθεια δεν είναι ενσυνείδητη, γιατί γενικά δεν έχω κακές αναμνήσεις. Την Πέμπτη πέρασα πολύ όμορφα με καινούριους ανθρώπους στη ζωή μου. Απλά η σκέψη "ένας χρόνος πιο κοντά στο θάνατο, άραγε κατάφερα τίποτα αξιόλογο μέσα στο χρόνο αυτό;" με ταλανίζει κάθε τέτοια μέρα...
[Το βράδυ των γενεθλίων μου δεν θυμάμαι πώς πέρασα, θυμάμαι όμως ότι η επόμενη μέρα δεν ήταν και πολύ ευχάριστη, για ευνόητους λόγους!]
- Ναι τον είδα και εγώ τον κοινό τίτλο στο μπλογκ σου, αν και το δικό σου περιεχόμενο ήταν σαφώς πιο σοβαρό και ουσιαστικό...
- Pas de quoi, mon cher. [Σουρεαλιστής λοιπόν;]
- Μα δεν καταλαβαίνω γιατί απολογείσαι...
- Τουλάχιστον δεν σκέφτεσαι «ένας χρόνος πιο κοντά στις ρυτίδες». Πάλι καλά... :p
- Θα νομίζει κανείς ότι έγραφα τίποτα βαθυστόχαστες αναλύσεις, άσε που αν διαβάσεις τα σχόλια θα το ξανασκεφτείς για τη σοβαρότητα και την ουσία...
- Όχι, σκύλος. :p
- Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.
-Έχω ήδη ρυτίδες, γιατί όταν γελάω δεν κάνω χου-χου-χου αλλά ΜΠΟΥΑΧΑΧΑΧΑ (με τα ντεσιμπέλ να εξαπλώνονται σε όο το οικοδομικό τετράγωνο).
- Η τροπή των διάφορων συζητήσεων είναι εντελώς απρόβλεπτη. Από βαθιά κοινωνικο-πολιτκή ανάλυση μπορεί να φτάσεις στην ανάλυση των φάσεων του ματς της Κυριακής, δεν είναι κακό.
- Γαβ. Γουφ. Αρφ.
Δημοσίευση σχολίου